Skip to main content

Ieder gezin heeft het antwoord op informatie-uitwisseling in de zorg

Ton Monasso

Principal adviseur

0627015002

Je zult maar verantwoordelijk zijn voor het uitwisselen van informatie tussen artsen. Als minister, beleidsdirecteur of programmamanager. Het kost je maar twee weken voordat ze thuis begrijpen waar je mee bezig bent. Als ze de aflevering over ICT in de zorg van ‘De Monitor hebben gemist (pak de softwareleveranciers aan!), lezen ze toch ten minste de noodkreet van de medisch specialisten (geef artsen de login voor andere ziekenhuizen!) en horen anders wel de oproep van een hoogleraar (maak een lijstje standaardgegevens van iedere patiënt!). 

Maar ben je met die gratis adviezen geholpen? Het gekke is dat hoe meer oplossingen er in het debat naar voren komen, hoe moeilijker het lijkt om eruit te komen. 

Eigenlijk is dat niet zo verwonderlijk. Want het plannen van een vakantie in menig gezin gaat vaak op dezelfde manier. Als er al een bestemming uitkomt waar iedereen zich in kan vinden, dan vaak pas na veel chagrijn en frustratie. 

Zelf wil je eindelijk eens naar Rusland vanwege de kunstcollectie in de Hermitage. Vrouwlief staat erop medio juli de koffers te pakken zodat de buurtbarbecue met goede reden kan worden overgeslagen. De oudste zoon weigert uit klimaatschaamte een vliegtuig in te stappen en de jongste wil alleen mee als het buurmeisje ook mee mag. 

Alle wensen druisen zo tegen elkaar in dat thuisblijven al snel het resultaat wordt. Zonde, want dat wil eigenlijk niemand. 

Denken in oplossingen lijkt zo handig, maar laat mensen al snel geloven dat er maar één antwoord is op een lastige vraag waarover je het samen eens moet worden. 

Hoe kan het wel?
Stel vast dat je samen op vakantie wilt. En laat iedereen uitspreken wat hij belangrijk vindt: cultuur snuiven, een excuus hebben voor de buren, zichtbaar iets bijdragen aan duurzaamheid, en een beantwoording van de verliefdheid. Dan ontstaat er ruimte voor samen puzzelen op een gezamenlijke bestemming. Waarom niet met kids en buurmeisje naar de Amsterdamse Hermitage op de dag van de buurtbarbecue, om daarna door te rijden naar Frankrijk? 

Maar helaas, het vakantieseizoen is voorbij en we moeten weer hard aan de slag met informatie-uitwisseling in de zorg. Als je er iets aan wilt bijdragen, luister dan naar de wensen maar vergeet de genoemde oplossingen. Ik zie vooral drie partijen die graag samen op vakantie willen… 

Ton Monasso is lead ontwerpgericht adviseren bij PBLQ. 

Je zult maar verantwoordelijk zijn voor het uitwisselen van informatie tussen artsen. Als minister, beleidsdirecteur of programmamanager. Het kost je maar twee weken voordat ze thuis begrijpen waar je mee bezig bent. Als ze de aflevering over ICT in de zorg van ‘De Monitor hebben gemist (pak de softwareleveranciers aan!), lezen ze toch ten minste de noodkreet van de medisch specialisten (geef artsen de login voor andere ziekenhuizen!) en horen anders wel de oproep van een hoogleraar (maak een lijstje standaardgegevens van iedere patiënt!). 

Maar ben je met die gratis adviezen geholpen? Het gekke is dat hoe meer oplossingen er in het debat naar voren komen, hoe moeilijker het lijkt om eruit te komen. 

Eigenlijk is dat niet zo verwonderlijk. Want het plannen van een vakantie in menig gezin gaat vaak op dezelfde manier. Als er al een bestemming uitkomt waar iedereen zich in kan vinden, dan vaak pas na veel chagrijn en frustratie. 

Zelf wil je eindelijk eens naar Rusland vanwege de kunstcollectie in de Hermitage. Vrouwlief staat erop medio juli de koffers te pakken zodat de buurtbarbecue met goede reden kan worden overgeslagen. De oudste zoon weigert uit klimaatschaamte een vliegtuig in te stappen en de jongste wil alleen mee als het buurmeisje ook mee mag. 

Alle wensen druisen zo tegen elkaar in dat thuisblijven al snel het resultaat wordt. Zonde, want dat wil eigenlijk niemand. 

Denken in oplossingen lijkt zo handig, maar laat mensen al snel geloven dat er maar één antwoord is op een lastige vraag waarover je het samen eens moet worden. 

Hoe kan het wel?
Stel vast dat je samen op vakantie wilt. En laat iedereen uitspreken wat hij belangrijk vindt: cultuur snuiven, een excuus hebben voor de buren, zichtbaar iets bijdragen aan duurzaamheid, en een beantwoording van de verliefdheid. Dan ontstaat er ruimte voor samen puzzelen op een gezamenlijke bestemming. Waarom niet met kids en buurmeisje naar de Amsterdamse Hermitage op de dag van de buurtbarbecue, om daarna door te rijden naar Frankrijk? 

Maar helaas, het vakantieseizoen is voorbij en we moeten weer hard aan de slag met informatie-uitwisseling in de zorg. Als je er iets aan wilt bijdragen, luister dan naar de wensen maar vergeet de genoemde oplossingen. Ik zie vooral drie partijen die graag samen op vakantie willen… 

Ton Monasso is lead ontwerpgericht adviseren bij PBLQ. 

PUBLICATIES

VRAGEN?

Ton Monasso

Principal adviseur


0627015002

Stuur mij een bericht