Met intens verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van onze collega Marcel Bom op 1 november jl.
Marcel was sinds 1 maart 1989 verbonden aan onze organisatie en daarmee de collega die het langst in dienst was bij PBLQ. Medewerker nummer 0002, zoals hij zelf altijd zei. Meer dan 37 jaar zette hij zich met grote betrokkenheid en deskundigheid in voor zijn vak, zijn collega’s en onze opdrachtgevers.
In al die jaren groeide hij uit tot een zeer vertrouwde en gewaardeerde collega. Marcel bracht niet alleen kennis en ervaring mee, maar ook rust, wijsheid en een scherp inzicht in de vraagstukken waarmee hij zich bezighield. Hij wist complexe zaken terug te brengen tot de kern en schuwde er niet voor de vinger op de zere plek te leggen.
Deze elementen zagen we onder meer terug in zijn opdracht voor de Nationale Databank Flora en Fauna. Hij maakte zich daar de laatste jaren hard voor de uitbouw van de NDFF tot een open en duurzaam georganiseerde voorziening. Een opdracht die goed bij Marcel paste: inhoudelijk complex, bestuurlijk ingewikkeld en met veel verschillende belangen en organisaties aan tafel.
Zijn betrokkenheid en oprechte interesse gingen echter verder dan zijn opdrachten. Als Marcel op kantoor was, was er tijd voor de ander. Hij was een sparringpartner voor jong en oud, voor de ondersteuning, voor adviseurs en voor de directie. Hij nam de tijd om te luisteren, mee te denken en zette zijn ervaring in om met nieuwe – vaak verrassende – invalshoeken en ideeën te komen.
Met het overlijden van Marcel verliezen wij dan ook een hele bijzondere collega. Een collega die met zijn inzet en menselijkheid een belangrijk baken is geweest voor onze organisatie en die we met grote waardering zullen blijven herinneren.
Onze gedachten gaan uit naar zijn familie, vrienden en allen die hem liefhadden. Wij wensen hen veel kracht en troost toe bij dit grote verlies.
Marcel, dank voor alles wat je voor ons en voor PBLQ hebt betekend. We gaan je ontzettend missen.